Nadmiar powierzchniowy
Analizując adsorpcję zwykle mówimy o wielkości adsorpcji, czyli ilości zaadsorbowanego adsorbatu. de facto mierzalną wielkością jest tzw. przekroczenie powierzchniowy. Jest to zrównoważony adsorbatu (przeliczona zwykle na jednostkę powierzchni oznacza to - dla uproszczenia - jednostkę pospólstwo adsorbentu), która w toku adsorpcji przemieściła się spośród tzw. "fazy objętościowej" (część układu stanowisko zasięgiem sił adsorpcyjnych) do "fazy powierzchniowej" (w zasięgu sił adsorpcyjnych). Ta "faza powierzchniowa" nie ma awansem określonej grubości, jakkolwiek po wielokroć ogranicza się do jednej oznacza to kilku średnic cząsteczek adsorbatu.
Jeżeli konsystencja adsorbatu (odpowiadająca ciśnieniu oznacza to stężeniu adsorbatu) w "fazie objętościowej" jest niewielka w zestawieniu z spośród jego gęstością w "fazie powierzchniowej" możemy uprościć rozważania również przyswajać tylko zrównoważony adsorbatu na powierzchni (w fazie powierzchniowej), czyli tzw. adsorpcję rzeczywistą. pod warunkiem mamy do czynienia spośród układami gdzie konsystencja adsorbatu w fazie powierzchniowej jest porównywalna spośród gęstością w fazie objętościowej (lub nawet mniejsza od momentu niej) musimy przyswajać przekroczenie powierzchniowy, który pod założeniu stałej objętości fazy powierzchniowej jest do tego stopnia o do tego stopnia regularny do różnicy gęstości adsorbatu w fazie powierzchniowej również objętościowej. O do tego stopnia adsorpcja rzeczywista jest stale nieujemna, to przekroczenie powierzchniowy akceptowalny dodatni (adsorpcja dodatnia - podwyższenie gęstości adsorbatu pod powierzchni adsorbentu) jak również ujemny (zmniejszenie gęstości adsorbatu w zestawieniu z spośród fazą objętościową, wypieranie adsorbatu).