Mikropory
Adsorpcja w niewielkich porach, tzw. mikroporach, o średnicach porównywalnych z rozmiarami cząsteczki adsorbatu (< 2 nm wg IUPAC) jest w znacznym stopniu silniejsza aniżeli na takiej samej chemicznie powierzchni płaskiej (większa wcięcie atomów adsorbatu oddziałuje z bliska z adsorbatem) i zwykle jest opisywana dzięki równania Dubinina-Raduszkiewicza (tzw. izoterma DR), izotermy Dubinina-Astachowa (DA) - uogólnienia izotermy DR i Freundlicha - czyli równań pochodnych.
- izoterma DR:
- izoterma DA:
gdzie: ao - pojemność adsorpcyjna mikroporów, po - nacisk przy którym wszystkie mikropory są zapełnione, B2, Bn - stałe związane z rozmiarem porów, n - stała związana z typem i rozkładem porów, R - stała gazowa, T - temperatura bezwzględna.
Najbardziej ogólnym równaniem adsorpcji w mikroporach jest całkowe równanie Stoeckliego. dokąd izoterma DR pełni funkcję izotermy lokalnej:
gdzie:- θ - tzw. adsorpcja względna (dla uproszczenia przez analogię nazywana pokryciem powierzchni), θ = tudzież /ao,
- θt(p) - globalna adsorpcja względna (średnia dla wszystkich mikroporów), zależna z trudem od momentu ciśnienia, p.
- θl(p,B) - lokalna adsorpcja wzgledna - zależna od momentu parametru strukturalnego dla danego miejsca adsorpcyjnego, B,
- F(B) - normalizowana aż do jedności zależność rozkładu parametru strukturalnego B (gęstość prawdopodobieństwa) - charakterystyczna dla adsorbentu i adsorbatu.
Izoterma globalna - θt(p), oraz θl(p,B) - izoterma lokalna są mocno zależne od momentu temperatury. zależność rozkładu parametru strukturalnego F(B) może podobnie słabo podlegać od momentu temperatury.
Jako izotermę lokalną wykorzystuje się w szczególności izotermę Dubinina-Raduszkiewicza (DR).