Izotermy adsorpcji w mieszaninach ciekłych
Należy podobnie zwrócić uwagę na fakt, iż proces adsorpcji w cieczach różni się zasadniczo od adsorpcji spośród fazy gazowej, skoro ów pierwotny ma zawżdy charakter konkurencyjny (jedna surowiec wypiera drugą), podczas kiedy adsorpcja spośród fazy gazowej nabiera takiego charakteru wówczas pod co w żadnym razie 2 składnikach gazowych podobnie dużych ich ciśnieniach lub niskich temperaturach.
W przypadku dwuskładnikowych mieszanin cieczy niejednokrotnie stosuje się tzw. równanie izotermy Everetta (analog izotermy Langmuira w adsorpcji gazu), które można wyrażać wzorem:
- izoterma Everetta (forma liniowa):
gdzie: - część molowy składnika "i" w fazie ciekłej ("l"), - nadwyżka powierzchniowy ("e" - ang. excess), nm - kubatura fazy powierzchniowej, K12 - stała równowagi odpowiadająca konkurencji cząsteczek obu składników o położenie w fazie adsorpcyjnej.
Jeżeli przyjmiemy, iż faza powierzchniowa ma stałą kubatura nm, wówczas otrzymamy stojący więź składu obu faz - powierzchniowej podobnie objętościowej - spośród nadmiarem powierzchniowym:
- nadwyżka powierzchniowy:
gdzie: oznacza część molowy składnika "1" w fazie powierzchniowej.