Izotermy adsorpcji gazów i par
Najprostsza izoterma owo liniowa Izoterma Henry'ego. Inne znane izotermy owo m.in. izoterma Langmuira opisująca adsorpcję monowarstwową na powierzchni jednorodnej (Irving Langmuir, 1916 r.), eksperymentalna izoterma Freundlicha charakteryzująca adsorpcję na powierzchniach silnie niejednorodnych czy izoterma pierzyna (Brunauer, Emmeta i Teller, 1938 r.) opisująca wielowarstwową adsorpcję gazów i par cieczy:
- izoterma Langmuira:
- izoterma Freundlicha: a = kp1 / n czyli a = am(Kp)m
- izoterma BET: czyli
gdzie: a - adsorpcja rzeczywista, am - szerokość adsorpcji odpowiadająca zapełnieniu monowarstwy, K - stała równowagi adsorpcji, p - mus adsorbatu, x = p / ps - tzw. mus względne (ps - mus pary nasyconej), n i m - empirycznie określony tzw. taksa heterogeniczności.